Na początku lat 30-tych kierowane przez Willy Messerschmita zakłady lotnicze Bayerische Flugzuegwerke (BFW) w Augsburgu w Bawarii znajdowały się w poważnych kłopotach finansowych i zostały postawione w stan bankructwa. Starając się utrzymać swój niewielki zespół konstruktorów, Messerschmitt zawarł w tej sytuacji kontrakt z Rumunią na opracowanie dwóch samolotów (M36 i M37). Kilka dni później Messerschmitt znalazł się w ogniu zarzutów, że popiera obce lotnictwo i kilkakrotnie nawiedzany był przez Gestapo. Udało mu się jednak udowodnić, że działa tylko z powodów finansowych i jego zakład, bez odpowiedniego wsparcia kredytów nie przysłuży się w przyszłości Rzeszy. W roku 1933 zakłady BFW otrzymały zamówienie rządowe na opracowanie sportowego samolotu na zawody Challenge des Avions de Tourisme Internationale. Samolot powstawał na bazie samolotu M37. Do października 1933 BFW przygotował materiały do budowy prototypu, przemianowanego później na BF (od nazwy zakładów ) 108. Była to nowoczesna konstrukcja półskorupowa w kształcie dolnopłata z wciąganym podwoziem. Samolot zabierał dwóch członków załogi. Samolot osiągał prędkość do 320 km/h. Pierwszy prototyp został oblatany w 1934. W zawodach samoloty wypadły dobrze, zajmując 5, 6 i 10 miejsce (dwa pierwsze miejsca zajęły polskie RWD-9 ! ). Natomiast w Niemczech zadecydowano o opracowaniu na bazie BF108 nowoczesnego myśliwca dla Luftwaffe.   

Atak na lotnisko, BF-109 E-7/z

Zamówienie rządowe na budowę prototypów nowego myśliwca wpłynęło do zakładów BFW w 1935r. Zaproponowany przez Messerschmitta samolot, oznaczony jako BF-109 był już faktycznie na rysownicach konstruktorów od czasów pierwszych lotów samolotu BF108 i bazował w dużej części na jego kształcie i konstrukcji. Budowa prototypów rozpoczęta została już w 1934r (tak więc przed zamówieniami rządowymi), a pierwszy z nich oznaczony BF-109 V-1 (v od versuch czyli doświadczalny ) gotów był do pierwszych prób w sierpniu 1935 roku. Podczas pierwszych prób samolot uzyskał prędkość 467 km/h. Do maja 1936 wyprodukowano jeszcze prototypy V2 i V3. Nowy samolot zademonstrowano publicznie podczas 11 Igrzysk Olimpijskich w Berlinie w sierpniu 1936. Był to BF-109 V-2. Do roku 1937 wyprodukowano łącznie jeszcze kilka prototypów (ostatnia wersja V13, na której ustalono wówczas światowy rekord prędkości  610,5 km/h). Jesienią 1936 odbyły się też wielkie pokazy lotnicze, na których zainscenizowano nalot formacji bombowców, zaatakowanych przez myśliwce He 51. E. Udet, inspektor lotnictwa myśliwskiego, wystartował na BF109 V2 i „zestrzelił” najpierw wszystkie He51, a później bombowce. Udet stał się entuzjastą myśliwca BF109. Pierwsze Samoloty seryjne opuściły linie produkcyjną w lutym 1937r. pod oznaczeniem BF109 B (Bruno), produkcja objęła wersje B-1 i B-2 ( zmieniono rodzaj śmigła ). Kolejnymi były wersje oznaczone C ( Cessar ). Ten udoskonalony wariant w stosunku do wersji B napędzany był lepszym silnikiem, zmieniono system rur wydechowych oraz poprawiono uzbrojenie. Produkcję wersji C-1 rozpoczęto od marca 1938 r. Kolejne maszyny oznaczone C-2, C-3 i C-4 były tylko maszynami doświadczalnymi. Kolejnymi wersjami nowego myśliwca były kolejno D-1 ( Dora), D-2, D-3. Łącznie do tej pory nie stwierdzono ile zakłady Messerschmitta wyprodukowały wersji D ( najprawdopodobniej około kilkudziesięciu sztuk). Kolejne wersje samolotów BF były już produkowane w liczbach setek sztuk i stały się jednym z najbardziej lubianych maszyn Luftwaffe (oczywiście przez Niemców :-).

BF-109 podczas walki z radzieckim I-16

Samoloty BF109 odznaczały się dobrymi właściwościami pilotażowymi, dzięki zastosowanym nowym technologiom ( długie sloty, klapy szczelinowe i lotki na krawędzi spływu), samolot był sterowny i stateczny dobrą prędkością lotu jak i wznoszenia ( pierwsze miejsce w 1938 Spitfire, drugie BF109, a trzecie IAR-80 ). Były w miarę łatwe w obsłudze naziemnej, a  metalowa konstrukcja powodowała, że samolot był bardziej żywotny w powietrznych starciach.  Z zamkniętym podwoziem i klapami przeciągnięcie samolotu następowało przy niskiej prędkości zaledwie 145 km/h, a w konfiguracji do ładowania przy prędkości 120 km/h. Kabina pilota jednak była ciasna i w początkowych wersjach z nienajlepszą widocznością. W roku 1939, poza samolotem brytyjskim Supermarine Spitfire nie miał sobie równych na całym świecie. Powstało wiele różnych wersji samolotów BF, a po wojnie produkowane były na licencji w czeskich zakładach Avia (podobnie jak Me 262 ). Kolejnym samolotem z oznaczeniami BF był początkowo BF 110, później stosowano nazwy Me ( np. Me209, Me262). Samoloty BF stosowano w walkach , na frontach w Europie oraz w Afryce. Odniosły wiele cennych zwycięstw dla III Rzeszy. Największe asy Luftwaffe latały właśnie na myśliwcach Messerschmitt BF-109. Całkowita produkcja BF109 zamyka się liczbą blisko 33 000 maszyn.

Bfy serii K w formacji 

W grze możemy spotkać (v.1.03a) następujące maszyny BF109 (omówione zostały najważniejsze różnice pomiędzy poszczególnymi modelami):

• E-4 : (E od Emil) wersje E były pierwszymi masowo produkowanymi samolotami BF109, dostawy pierwszych samolotów w wersji E rozpoczęły się od początku 1939 roku. Początkowe wersje E (E-1) były  uzbrojone w 4 km MG17 kal. 7,9 mm., samolot w wersji E-4 wzorowany był na kolejnym prototypie BF 109 V-14 z 1938 roku. Wersja E-4 była dalszą modyfikacją E-3 i uzbrojona była w stosunku do swoich poprzedniczek w dwa km 7,92 i dwa działka 20 mm, ponadto  dodano pancerz chroniący kabinę pilota (najwięcej E4 wykorzystano w wojnie o Francję)

• E-4/B : samoloty oznaczone B wyposażone były w wyrzutniki bomb i zaczep oraz mogły zabierać bomby od 50 (cztery) do 250 kg (jedną w ostatnim przypadku)

• E-7/B : kolejna wersja bombowa samolotu E-7, który miał zmienioną bardziej opływową konstrukcję w stosunku do E-4, uzbrojenie 2 x 7,92 i 2 x 20 mm. Ponadto dodano zaczepy na zapasowy zbiornik paliwa (podwieszany) wraz z instalacją paliwową, zmieniono silnik

• F-2 ( gracz możne na nim polatać ) : (od Fridrich ) wersja nad którą prace wdrożeniowe trwały od początku 1940 roku uzbrojona w 2 x 7,92 i 1 działko 15 mm (uzyskano większą szybkostrzelność lecz kosztem kalibru pocisku). Zastosowano tu nowocześniejsze skrzydło o innym kształcie i z nowymi slotami, nowy silnik jaki i nową jego osłonę, inaczej również poprowadzono wylot lufy działka (15mm). Łącznie wyprodukowano ok. 2000 sztuk wersji od F-0 do F-5. Samoloty w wersji F-2 w dniu rozpoczęcia operacji „Barbarossa”, czyli 22.06.41 stanowiły 2/3 wszystkich myśliwców III Rzeszy.

• G-2 ( gracz możne na nim polatać ): najliczniejszą grupą z wyprodukowanych w latach 1936-1945 samolotów BF109 stanowiła wersja oznaczona literą G (Gustav). Ogółem Gustavy stanowiły blisko 60% wszystkich wyprodukowanych wersji BF109 i był najdłużej bojowo wykorzystywaną wersją BF109. Serię próbną wersji G-0 wprowadzono w 1941 (lato) roku. Myśliwce G-2 w stosunku do G-1 były bez kabiny ciśnieniowej. Wyposażano je w uzbrojenie strzeleckie MG17 i działko MG151 (kal.20mm) oraz w nową osłonę kabiny. W kwietniu 1942 pierwsze wersje G-2 weszły do służby w jednostkach w północnej Francji (JG2 i JG26)

• G-6 ( gracz możne na nim polatać ) : produkcję tej wersji rozpoczęto jesienią 1942 roku. Można było montować na nich różne dodatkowe wyposażenie na poziomie lotnisk (Rustsatze). Uzbrojenie stałe składało się z dwu karabinów maszynowych i działka kal.30 mm mocowanego na silniku

• G-6 Late ( gracz możne na nim polatać ) : najprawdopodobniej chodzi tu o wersję G-6/R4 który miał ponadto przystosowane skrzydła do mocowania działek kal.30 lub kal20 mm w opływowych osłonach, niektóre późniejsze wersje posiadały ponadto chowane kółko ogonowe (w części)

• G-6 / AS ( gracz możne na nim polatać ) : w tej wersji zastosowano nowy, jeden z najmocniejszych silników, zastąpiono również km. 7,92 kalibrem 13 mm.

• K-4 :   samoloty w wersji K miały łączyć w sobie cech samolotu wielozadaniowego. Pierwsze K-0 produkowano od 1944 r. W samolocie zastosowano nową osłonę kabiny, w stosunku do G, zastosowano również nową osłonę silnika, dłuższy kołpak śmigła oraz wyższe usterzenie pionowe (drewniane). Uzbrojenie tworzyło działko kal. 30 mm i dwa kal. 15 mm. Wersja K-4 wyposażana była standardowo w kabinę wysokociśnieniową. Samoloty tej wersji brały udział w operacji „Bodenplatte” 1 stycznia 1945r.

Bf-109 E podczas pokazowego rozkładania

Uwaga : należy zaznaczyć, że twórcy gry podzielili ponadto przedstawione wersje (jednak nie wszystkie) na podserie produkcyjne w zależności od przenoszonego uzbrojenia, najczęściej przed podwieszanym uzbrojeniem znajduje się oznaczenie np. R-4, które właśnie oznacza konkretną serię.