Myśliwce włoskie MC 200 i MC 202

MC 202 w grze

Samoloty firmy Macchi stanowiły trzon lotnictwa myśliwskiego faszystowskich Włoch.Walczyły  nad Grecją , Afryką Północną i Rosją.

Historia myśliwca MC 200 „SAETTA” i jego następcy MC 202”FOLGORE” zaczęła się w 1935 roku gdy zespół konstruktorów pod kierownictwem  inż. Marco Castoldiego rozpoczął prace koncepcyjne nad nowym , nowoczesnym samolotem samolotem myśliwskim z  chowanym podwoziem , przestawialnym  w locie śmigłem i zakrytą kabiną. Projekt pod nazwą C ( Castoldi) 200  został ukończony jeszcze tego samego roku. Pod wpływem wymogów zawartych w specyfikacji  Ministerio dell`Aeronautico przedstawionej wiosną następnego roku   dokonano modyfikacji projektu zwiększając  ilość uzbrojenia , powiększając zasięg lotu , oraz wprowadzając poprawki mające na celu   poprawę parametrów wznoszenia oraz zwrotności.  Produkcję seryjną rozpoczęto jesienią 1938 roku a zakończono  4 lata później- po wyprodukowaniu łącznie 1153 płatowców- w sierpniu 1942 roku.

Mc 200  z 22 Gr. Aut.(Ukraina ’42)

Konstrukcja MC 200 przechodziła wiele zmian . Maszyny z wprowadzonymi zmianami nie nosiły odrębnych oznaczeń dlatego pokrótce przedstawię najważniejsze z modyfikacji:

-         kabina początkowo całkowicie zakryta w wyniku ewolucji „wstecznej „ w ostatnich partiach była całkowicie pozbawiona osłon z wyjątkiem wiatrochronu

-         zmiana kółka ogonowego z wciąganego w obrys kadłuba,  na stałe

-         zmiana obrysu skrzydeł ( pierwsze maszyny seryjne miały tendencje do wpadania w korkociąg przy   przeciągnięciach- zmiana nie wyeliminowała tendencji ale pozwoliła na łatwiejsze  wychodzenie)

-         zmiana śmigła

"Hej pilocie, dziura w samolocie"

Maszyna  miała mocna konstrukcję , była odporna na ogień przeciwnika, zwrotna i miała dużą prędkośc nurkowania z którego łatwo wychodziła.

Mc 200 z 153 Gr. Aut

Dane taktyczno-techniczne

Jednostka napędowa   - 14 cylindrowy Fiat A.74 R.C.38 o mocy startowej 870KM , napędzająca  trójłopatowe smigło samoprzestawialne  Fiat – Hamilton   , póżniej  Piaggio P.1001.

Uzbrojenie – w kadłubie dwa km-y Breda –SAFAT  kal 12,7mm z zapasem 370 sztuk amunicji na lufę ; samoloty ostatnich serii   miały dodatkowo montowane w skrzydłach dwa km-y Breda _SAFAT kal 7,7mm.

Wersja myśliwsko bombowa mogła przenosić bomby o wagomiarze do 160kg.

Osiągi :

-v max. ( wys 4500m)                           -   504km/h

-wznoszenie(wys 0m)                            - 16m/s

-czas wznoszenia na 5000m                   - 7’33”

-zasięg max(z dodatk. zbiornikami )  - 870km

Mc 200 nr MM8597 z 356 Squadrilla  21 Gruppo Autonomico(Ukraina  12’1942)

W roku 1939  Ministerio dell’Areonautico opracowała nowe założenia dla samomotów myśliwskich , dlatego też f-ma Macchi postanowiła  opierając się na konstrukcji MC 200 opracować nowy samolot . Przekonstruowano  kadłub dostosowując przekrój do silnika rzędowego , dodając całkowicie zakrytą  kabinę pilota i chowane w locie kółko ogonowe. Pierwszy lot odbył się  10 sierpnia 1940 roku.Produkcje uruchomiono w lipcu 1941 roku a zakończono jesienią 1943 roku. 

MC 202 z 21 Gr. Aut. w  locie nad Krymem-‘43

Maszyna napędzana była licencyjnym DB 601A-1( produkowanym w zakładach Alfa Romeo pod nazwą RA 1000 RC-41-1”Monsone”) , napędzającym śmigło Piaggio P1001.

Uzbrojenie takie samo jak w MC 200.

V. max (wys 5800m)         598km/h

Wznoszenie na 6000m        5’55”

Zasięg                                 785km

Przedstawiając zastosowanie bojowe ograniczę się tylko do działań nad Rosją ( brak czasu, lenistwo oraz powiązanie ze stroną YoYo traktującą o grze ,  której akcja dzieje się tam gdzie się dzieje).

Zamiast wstępu kilka słów o organizacji lotnictwa włoskiego tamtych czasów.

Reggia Aeronautica składała się z czterech związków taktycznych o nazwie Squadra  Aerea. Każdy z tych związków posiadał w swym stanie dwie lub trzy dywizje lub brygady (Divizione, Brigata), przeważnie  były to dwie dywizje bombowe i jedna myśliwska.Każda dywizja  myśliwska składała się z trzech pułków (Stormo), pułk z dwóch dywizjonów (Gruppo), dywizjon natomiast z dwóch do czterech eskadr (Squadrilla). W skład squadrilli wchodziło 9-12 samolotów. Dla wykonywania specjalnych zadań wydzielano  tzw dywizjony samodzielne (Gruppo Autonomico), nie podporzadkowane jednostkom z Squadra Aerea.   W  ramach  włoskiego korpusu ekspedycyjnego (Corpo di Spedizione Italiana) prowadzacego walki wespół z  wojskami niemieckimi na Ukrainie   rozpoczęła działalnośc 22 Gruppo Autonomico  w skład której weszły cztery eskadry: 359 , 362 , 369 i 371. Gr. Jednostka ta  w dniu 12 sierpnia została przebazowana z  Tirany na lotnisko w Tudorze  koło Odessy, rozpoczynając walki nad Rosją. Do pierwszej walki doszło 27 sierpnia , po przebazowaniu jednostki w okolice Krzywego rogu.Przez cały wrzesień MC 200 występowały w roli samolotów bezpośredniego wsparcia  , zestrzeliwując 8 maszyn rosyjskich . W następnych miesiącach samoloty 22 Gr. Aut. wykonywały loty rozpoznawcze , osłonowe i atakowały cele naziemne , i dopiero pogorszenie warunków atmosferycznych –( czytaj sroga ruska zima + przewiewne kabiny MC 200+ brak zaplecza) -  zastopowały działania. Jedyną większą akcją były powietrzne działania w rejonie Stalino w  grudniu ’41 roku. W lutym i marcu ’42 roku jednostka wykonywała zadania osłonowe  i atakowała cele naziemne , np.   atakując lotnisko Krasnyj Liman gdzie zniszczyła 10 samolotów na ziemi a dalszych 5 w powietrzu. W kwietniu ’42 roku jednostka została wycofana do Włoch a na jej miejsce przybyła 21 Gr. Autonomico w składzie 356, 382 i 386 Squadrilla. W maju jednostka operowała w rejonie półwyspu Kercz a w czerwcu w rejonie  rzek Don i Doniec. W tym okresie jednostki rosyjskie operujące na nowym sprzęcie własnej produkcji oraz z dostaw Lend Lease były coraz trudniejszym przeciwnikiem dla przestarzałych MC 200 . We wrześniu  jednostka otrzymała 12  sztuk MC 202, jednak  ta znikoma ilość nie mogła poprawić sytuacji. Podczas rosyjskiej ofensywy nad Donem 21 Gr. Aut. miała zdolnych do lotów tylko 11 MC202 i 32 MC200.W połowie grudnia jednostka została wycofana  pod Wołoszyłowgrad.Jedną z ostatnich akcji był nalot na zgrupowanie wojsk rosyjskich w rejonie Millerowa w styczniu ’43 roku. Podczas półtorarocznej obecności na froncie wschodnim samoloty MC 200 i MC 202 zestrzeliły łacznie 88 samolotów rosyjskich ( głównie I 153 i I 16) oraz wykonały  ponad 4500 lotów bojowych tracąc w walkach 15 maszyn.

Autorem tekstu jest   :  Filip  diuna4@wp.pl